ما آدم ها بعضی وقت ها دوست داریم فریب بخوریم چون دوست داریم به رویاها و چیزهایی که دوست داریم برسیم، اما این فریب های شیرین سرانجام خوشی در پی ندارند. من تا حالا چند بار خودم رو قول زدم و فکر کردم که

یا حضرت فیل!!!... دیروز حساب کردم ببینم چقدر توی موسسه می چرخم و شروع کردم به شمردن، دیدم که مهندس 20 بار صدام زده که تقریبا 15 بار اون با پیجر بوده، علاوه بر این پنج بار هم خودش اومده کنارم و چیزی گف

پارکینسون یعنی هزار تا محدودیت. پارکینسون یعنی کند شدن حرکات بدن در حد بی نهایت! پارکینسون یعنی از پس انجام کارهای خودت هم برنمیای، ... یعنی افسردگی می گیری یعنی عذاب میکشی یعنی وقتی بلند میشی مثل یه

امروز یه روز مثل روزهای دیگه است و من همون آدم سادهای هستم که بودم...!فکر میکنم مثل تیکهای از پازل هستم که قرار نیست صفحهاش رو پیدا کنه... شاید هم موقع ساختن این پازل چند تا از تیکههاش رو ساختن و

دوست دارم هر وقت مطلبی می نویسم پر باشه از انرژی مثبت و برای خودم و دیگران حس و حال خوب بفرستم، اما حال روحیم خیلی داغونه... احساس خوبی ندارم، امیدهام ته کشیدند... می دونم که این حس و حال ناجور بیشتر

یادم افتاد که یک زمانی من در درونم دنیای بزرگی رو کشف کرده بودم و فکر می کردم که اونجا هم یک چیزی مثل کهکشان خودمون هست... یک دنیای بزرگ و متفاوت... اما بعدها دیگه بهش سر نزدم..من تا حالا به خیلی چیزه

باز هم یه تصمیم جدید گرفتم.. البته به احتمال قوی قبلا هم این تصمیم رو گرفته بودم. نمی دونم عمر این تصمیم چقدر میشه ولی سعی میکنم که فراموشش نکنم.تصمیم جدیدم اینه که انرژی های مثبت برای خودم بفرستم...